Pracht kudde.
Vanmiddag voor het eerst met Bucata en mama een wandelingetje gemaakt. Buiten de groep en buiten de veiligheid van de bak en de wei.
Het had wat voeten in aarde want madameke lag lekker te slapen in de zon. Wakker gemaakt, geen reactie… bij gaan zitten… geen reactie… "Bucata! Ga je mee?"… geen reactie…
Wat "harder" aangepakt, door haar flink te rossen op buik benen en hoofd… Och, wat heerlijk… doe even door… jaahhaaa… daar kriebelt het ook…
En nog steeds stonden we bij een veulen wat van plan was te slapen en de ogen lekker dicht hield! Lekker loom… Dat is heel gezellig hoor, als je er gezellig naast wilt gaan liggen en smoezen met z'n beidjes, maar als je op pad wilt is dat wat lastiger….
Drastischere maatregelen… want mama staat al braaf te wachten! Halstertje om en koordje aan…
Ja? En??
Nou, dan ga je maar niet mee… dag Bucata! Geen reactie!!!
Dan slaat de angst even om je hart kan ik je zeggen… zou ze ziek zijn??
Niks is minder waar! Madameke staat rustig op, kijkt om d'r heen..
Nou, als mama weg is ga ik toch bij mama Special verder smoezen…. ZUCHT!
Uiteindelijk was ze overtuigd, x91ik ga mee!x92 Jeetje tussen de bomen door, onder de poort door… honden die kijken… Ach, een coole tinker dame als Bucata maakt zich nergens naar om.
Onderweg is alles uitgebreid bekeken, heel handig als je van kleins af aan geleerd hebt dat je moet kijken naar iets wat "eng" is en niet eng blijkt te zijn.
Een bezoekje aan de buurtjes, ook gezellig…. Waar Nellie feilloos door heeft daat het niet vriendin Special betreft maar die andere bonte. Daar heeft ze niet zoveel mee, en ze kijkt belangstellend maar meer niet.
Commando's leren als stappen en draf en ho… alles alsof ze het allemaal al heel lang kent…
"HO!" is een lastige.. ze is erg voorwaarts en stilstaan is lastig. Dat heeft ze van mama.
Toen kwam de moeilijkste oefening; trailer laden… Dat blijft spannend. Met was overtuigingskracht en enige druk (op het achterwerk) stond ze er in. Klep dicht, oei.. toch wel een beetje spannend… zeil dicht… brrrr… Maar mama naast haar, lekker knabbelend aan hooi… Bucata ook knabbelen aan hooi. Deurtje dicht, oei waar ben je nou??
Ach, ik ben een beetje moe… ruststand en even een klein tukje doen hoor…
Bucata ten top!!
Daarna nog een wandeling gemaakt met de beide kleine mannen en Special. Jules geniet ten top, samen met Drommel en de baas voorop lopend dan is hij de koning te rijk. Onderweg kwamen we twee meisjes tegen, of ze hun even mochten aaien.. Jawel hoor!
Jules heeft feilloos door dat de kleintjes een beetje op hun hoede zijn en doet heel voorzichtig naar de meisjes. Je ziet hem rustgevende signalen geven. x93Kom maar, zegt hij, ik ben braafx94.
Drommel doorziet het ook meteen en die maakt er gelijk misbruik van. Je ziet hem zijn ondeugende kop trekken en rottigheid bedenken… Toch blijft ook hij lief, maar moet je hem in de gaten houden.
Spec vind kinderen niet interessant, en heeft er geen aandacht voor. Er staat groen gras in die tuin daarx85 veel interessanter! En vanuit een ooghoek houdt ze haar mannetjes goed in de gaten. Speciale Mama! Als we langs Nellie lopen is het een feestje van herkenning.
Nellie staat samen met haar zoon Max al verlangend te kijken. Wat een band hebben die twee! Samen even snel een x93praatjex94: x93We gaan snel weer samen op pad hoor, ben nu wandelen met mijn jongens!x94 En Nellie en Max lopen gezellig een stukje met ons mee. De dazen steken gemeen en we gaan maar snel naar huis.
Als we weer aan komen lopen wordt er van afstand al geroepen. Als de groep dan weer bijeen is zijn ze weer helemaal gelukkig. Weer veel geleerd vandaag; als we weggaan komen we ook weer terug!
Wat een prachtige kudde hebben we toch!
Josxe9


